από ρόλο σε ρόλο

  Τον εαυτό σου ψάχνεις. Και σε ρωτάνε για εκείνον και μέσα από τις απαντήσεις διαμορφώνεις στεγανά, απόψεις, αξίες και πιστεύω. Μόνος σου, δεν αναλύεις. Όλα σαν απαντήσεις τα καταστρώνεις στο μυαλό σου. Και μέσα από τις ταιριαστές απαντήσεις πείθεσαι. Απαντάς αυτό που θα ήθελες. Αυτό που θα ήσουν περήφανος να απαντήσεις. Αυτό που αν κοίταζες εσένα απ' έξω θα έλεγες μπράβο. Βγαίνεις απ' το σώμα σου για να φανταστείς και να χτίσεις μια εικόνα και ξαναμπαίνεις για να την πλάσεις και να την πλησιάσεις.
  Αφορμάσαι από τις συμβολικές και ηθικές αλληλεπιδράσεις -τις κοινωνικές, και γίνεσαι ηθοποιός. Από ρόλο σε ρόλο, ερμηνεύεις διαρκώς. Ασταμάτητα ενσαρκώνεις την εικόνα που θα ήθελες στους έξω. Και όταν μένεις μόνος, γυμνός από κοστούμια και χωρίς σκηνικά να σε περιβάλλουν, δεν αναλύεις. Απλώς καταστρώνεις κι άλλες απαντήσεις. Δοκιμάζεις μορφασμούς και χειρονομίες. Διαβάζεις και ψάχνεις το υπόβαθρο που ο ρόλος σου χρειάζεται. Ποτέ δεν καταλαβαίνεις αν πράγματι το θαυμάζεις.
  Ηθοποιός. Πρέπει να πείσεις. Πρέπει να πείσεις. Τα παρασκήνια δεν θα βγουν ποτέ προς τα έξω. Να το θυμάσαι. Παίξε. Τα παρασκήνια δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Ό,τι τους δώσεις στην σκηνή θα έχουν να κοιτάζουν.
   Η επανάληψη που χτίζει σταθερές. Γυμνός δεν θα τολμήσεις να τις γκρεμίσεις. Θα είσαι απασχολημένος με τις πρόβες. Όλα αδιαμφισβήτητες σταθερές. Η ψυχή σου μεστώνεται με τις απαντήσεις. Όλα ξεκινούν από απαντήσεις.
  Οι εικόνες. Το πρόσωπο. Το Εγώ. Μεστώνεται από απαντήσεις. Και γίνεται ρόλος πρωταγωνιστικός. Που πότε τον παίζεις καλά, και πότε δεν πείθεις. Που θα σου πάρει χρόνο να παραμείνεις στα λόγια σου και να μην προσπαθείς να εντυπωσιάσεις.
  Τον εαυτό σου δεν τον ψάχνεις, τελικά. Προσπαθείς μόνο, να του δώσεις σάρκα και υφή για να ταιριάξεις στις απαντήσεις. Και πίσω απ' την αυλαία, μόνο θα απαντάς και θα επαναλαμβάνεις διαρκώς τα μεγαλεπίβολα λόγια σου.
  Από ρόλο σε ρόλο, δεν ψάχνεις τίποτε. Μόνο προσεγγίζεις.