Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

απογαλακτισμός

 Πασχίζεις να διατηρείς ακέραιους του δεσμούς και τις σχέσεις που στο παρελθόν, έμοιαζαν αναλλοίωτες. Πώς να απογαλακτιστείς από μια κατάσταση στην οποία προηγουμένως πάσχιζες να μπεις; Σαν το βιβλίο που επιτέλους αγόρασες και τώρα βρίσκεται πνιγμένο κάτω από τα τσαλακωμένα ρούχα της ημέρας στον καναπέ του δωματίου. Το βιβλίο που τόσες φορές δεν κατάφερες να πάρεις, είτε γιατί δεν είχες επάνω σου αρκετά χρήματα, είτε γιατί θα σε αποσπούσε από άλλες αρμοδιότητες, που τώρα πια, απελευθερωμένο από οικονομικές ελλείψεις και τύψεις, μοιάζει σχεδόν κλεμμένο και παράνομο δίπλα σου.
   Οι εμπειρίες και κυρίως οι προσδοκίες που παρήλθαν, σου δημιουργούν μια υποχρέωση. Να επαναλαμβάνεις βουβά και πεισματικά όσα στο παρελθόν σε ενθουσίαζαν. Ακόμη κι αν τώρα νιώθεις πως δεν έχουν να σου προσφέρουν κάτι. Όσο κι αν εξελίσσονται παράλληλα με εσένα και αποκτούν μια ουδέτερη όψη στα μάτια σου, μια κορεσμένη εικόνα, επιμένεις. Επιμένεις στην εικόνα σου που είχες χτίσει με σημείο αναφοράς τους συγκεκριμένους δεσμούς. Όσο κι αν τα χρώματα δεν σου ταιριάζουν πια, πάντα θα τοποθετείς τον εαυτό σου μέσα στο περίγραμμα που εκείνοι σχεδίασαν και όρισαν για σένα.
  Μιλάς λες και πρόκειται για μια δυναστευτική ορμή που σε δένει χειροπόδαρα και που δεν σου επιτρέπει να εντοπίσεις την μοίρα σου στην παλάμη σου. Δεν έχεις μάθει πώς αντιδράς πια; Όταν κάτι γίνεται ρουτίνα, το αμφισβητείς, ακόμη κι αν δεν έχει λόγο αμφισβήτησης. Είναι, όμως, εκείνη η υποψία, ότι εκείνοι που βρίσκονται απέναντι από σενα ίσως και να μην προσπαθούσαν να διατηρήσουν κάτι μαζί σου όταν δεν ενθουσίαζε ο ένας τον άλλον.
  Είναι μικρές, μικρές ενδείξεις που εκείνοι εξακολουθούν να νομίζουν ότι πέρασαν απαρατήρητες κι αμάσητες, ενώ εσύ έχτισες τρόπους να τις αποφύγεις και να καταπιέσεις διαρρηγμένες σχέσεις σε επιβίωση.
  Κι όμως, διστάζεις να το πεις. Και παρότι οι απέναντι ίσως και να μην προσπαθούσαν καν, εσύ θα επαναλαμβάνεις πεισματικά για να θεμελιώσεις σχέσεις. Και θα προσπαθείς να πείσεις πρώτα εσένα τον ίδιο, ότι μένουν άφθαρτες στον χρόνο.


1 σχόλιο:

  1. Αχιλλεας Σταματιαδης7 Απριλίου 2012 στις 6:28 π.μ.

    Καταπληκτικο αρθρο δαφνουλα :)! Μου αρεσε παρα πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή