Αναθεώρηση υφίσταται το σώμα σου, όταν ξαπλώνει στο σημείο απόδρασης και ξυπνάει στο κατεστημένο παρελθόν που με χίλιες προσπάθειες οι εξωγενείς παράγοντες θέλουν βίαια να γκρεμίσουν.
Τα μάτια σου υφίστανται την αναθεώρηση, όταν οι εν κινήσει παραστάσεις γίνουν παγωμένα ψήγματα, ακίνητα και νεκρά, σαν ένας δρόμος που οδηγεί σε μια λύση που φοβίζει, ακόμη κι αν όλα προειδοποιούσαν την ακούραστη παρουσία της.
Η αναθεώρηση είναι αυτή που αποπροσανατολίζει τα χέρια σου από την αρχική τους κατεύθυνση, που τα καθιστά δυσκίνητα και αναποφάσιστα. Επιληπτικά, παρακολουθώντας τις κλινικές κρίσεις τους, σαν θεοφάνεια, όπως έκανε και ο Ντοστογέφσκυ στον «Ηλίθιο». Και σαν οδηγό.
Η αναθεώρηση γεννά δύο είδους βλέμματα. Εκείνο που κανονικά θα έπρεπε να προηγείται αυτής, σε μια ορθολογική κατανομή των επιχειρημάτων, όμως στην πραγματικότητα υπονοείται μέσα της και μετά από αυθυποβολή μετουσιώνεται σε ακλόνητη «πραγματικότητα». Το πρώτο, λοιπόν, αναθεωρημένο βλέμμα, το σίγουρο, το αποφασιστικό και το ψυχρό.// Το δεύτερο, που θυμίζει στην όψη αδιάφορο και απομακρυσμένο, μα που κρύβει άλλα λόγια ανείπωτα.
Με την αναθεώρηση, το κτήμα προδίδει τον ιδιοκτήτη, στο όνομα της απεξάρτησης. Πριν την αναθεώρηση θα πουν, κάθε έννοια πυρήνα και κάθε κυτταρική αναφορά, αποτελούσε επιβλαβή εξάρτηση. Παράσιτα στα έγκατα του κτήματος, σύμβολα της υποβόσκουσας υποταγής και της πιθανής, αφυδάτωσής του.
Μαθηματικές πράξεις και διαιρέσεις των τεθλασμένων ευθειών, τελούν υπό το κράτος της αναθεώρησης. Οι τοίχοι που σκεπάζονται με κραυγαλέα χρώματα, ώστε να σβήσουν κάθε ανεπαίσθητη ανάμνηση, τα παράπονα και οι αγωνίες επιβεβαίωσης μοιρασμένες με το κομμάτι, ώστε να ξεκινήσουν όλοι από το δίκαιο σημείο μηδέν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου